..

Ağustos 31, 2009 at 2:00 pm (Uncategorized)

Bu sabah tüm ev halkı annemin bağırışlarıyla uyandık, yataktan nasıl fırladığımı hatırlamıyorum. İlk önce aklıma ablam  yine bayıldı herhalde diye düşündüm sonra ablamı odasından çıkıp annemin odasına doğru yöneldiğini görünce annem kabus mu görüyo ki acaba dedim. Meğer babam oturduğu yerde kendinden geçmiş, odaya bi girdik babam tavana doğru bakıyor, zorla nefes alıyor gibi görünüyor, annem panik halinde tabi. Kolonyaydı suydu babam biraz kendine geliyor bi kaç dk sonra. Sonradan anlıyoruz ki, uzun bir ara sonrasında yine mide kanaması geçirmiş.

Uzun zamandır ailecek bu kadar korktuğumuzu sanmıyorum..

Reklamlar

Kalıcı Bağlantı 2 Yorum

mournin’ heart

Ağustos 27, 2009 at 9:42 pm (Uncategorized)

Çok küçüktüm ya da diğer her şey çok büyüktü, bir rüyada olduğuma emindim fakat neden gerçekmiş gibi korktuğumu hala çözememiştim. Uykuya dalmadan öncesini hiç hatırlamıyordum, uyandığımı sandığım zamana dair tek hatırladığım şeyse hızla bir yerden düştüğümü gördüğüm, gerçekleşmemesi için uyandığım rüyanın sonrasıydı. Gerçekleşmemesi için büyük çaba gösterip uyandığım halde, gerçekleşseydi eğer bu kadar korkardım  diyerek kalbimin normal atmasını beklerken yaptığım tek yanlış su içmek için masaya doğru uzanmaktı sanırım. Metrelerce aşağı düştüm, ta ki bir gün öncesinden üşengeçliğimden kaldırmadığım yastığın üzerinde duruncaya kadar. Sevinmeli miydim? Bu tembelliğimden ötürü verilmiş bir cezaysa, hayır . ya da evet, ne farkedecekti ki? Cezalandırılmadığımdan emindim. Başka bir şey olmalıydı, bir rüya için, hem de rüya olduğuna emin olduğum bir şey için bu kadar korkmak niyeydi? Sonrasında farkına vardım ki, bunu düşünmek de bir şey farkettirmeyecekti.

Küçücüktüm, hem bedenim, hem sesim hem de düşüncelerim..

John Williams – Theme From Schindler’s List

Kalıcı Bağlantı Yorum Yapın