ablam mezun oldu psikopat arayanlara duyrulur..

Haziran 27, 2008 at 8:50 pm (Uncategorized)

Abla insanı sonunda mezun oldu, uzun zamandır da mezuniyet törenini bekliyordum seviyorum böyle ortamları. Gerçi pek hayal ettiğim gibi değildi ama zaten mezun olan da ben değildim..

Hatunun tek resmini çekmemişiz niyeyse bunu da şimdi farkettim, hatta tek ikimizin olduğu bi foto da yok ilginç, halbusi ben unutmazdım “beraber çekilelim hadiiii” demeyi, neyse artık diğerinin mezuniyetinde çekiliriz : )

Buarada kampusün dağ bayır denilen bir yerde bulunduğu unutup topuklu ayakkabı giyip gelen kendime fena kızgınım, şu an ölüyorum acıdan efem..

Farkettiğim bir şey daha var ki bu benim için daha mühim sanırım, yazı yazamıyorum. Zaten öyle ahım şahım yazılar yazmıyordum tabi farkındayım ama şimdilerde hiç yazamıyorum(bknz bu yazının vasatlığı). Hatta dün Canselmo insanı yazı yaz demese bunu da yazmazdım sanırım. Arada bi’ dürtülmeyince iş neyim yapamayan insanlardan biri de benim sanırım.

Neyse resimlere geçeyim de( resimlere geçeyim neden deediysem, elimde koyabileceğim 1-2 foto var diğerlerini ekleyebilmem için izin istemem gerek ki ne uğraşıcam)

ablam nerde bu fotoda çıkaramadım =) nerdesin hatun, okuyunca editle bi’

bu şahıs da dekanları, çok sempatik adam o yüzden ekledim resmini. Aslında hayır elimde koyabileceğim resim olmadığından yazı resimsiz kalmasın diye ekledim. Ama sempatik adamdı yahu..

Sağda duran bizim çocuğumuz, bizimki: )

bu da Seda, ailecek pek severiz kendisini.. : )

kendimi duvardan duvara vurasım geldi, böyle isteksiz isteksiz ilhami olmadan resimli yazı da eklenmiyormuş!! bitti..

Kalıcı Bağlantı 7 Yorum

öylesine

Haziran 17, 2008 at 8:54 pm (Uncategorized)

yazım kötüdür genelde, ama elime güzel bi kalem geçti mi gayet güzel yazarım. ucu ince olacak öncelikle pilot kalemmiş tükenmezmiş bunlar boş şeyler. bir an kendimi önemli bir konuda çok bilgi sahibi biri gibi hissettim… kalem dediğin ya kurşun ya hakiki dolma kalem olacak, hani şu eskilerden kalma özellikle.. babam hediye etmişti bi kaç sene önce, ucu gibi kendisi de incecikti artık yazacak mürekkebi kalmadı ama saklıyorum tabiki de..

Kalıcı Bağlantı 1 Yorum

meltem ben,evet

Haziran 4, 2008 at 11:14 am (Uncategorized)

Şu sıralar moliere in hastalık hastası adlı oyununa çalışmaktayım, aslında sadece göz gezdiriyorum da denilebilir. Şu sınav işi bitince tamamen vereceğim tiyatroyla ilgili kararımı ve yine aslında kararımı vermiş bulunmaktayım ama bazı şeyleri planladığım zamanlara göre yapmak hoşuma gidiyor ya da gitmiyor da kendimi işe yarar biri gibi hissediyorum ondan da olabilir. Velhasılıkelâm şu sıralar pek bir şey yapmıyorum,evde oturup boş test kitaplarını(niyeyse hepsi tarih ve coğrafya!) tamamlayıp bol bol yemek yiyordum ki üç gündür yemek yeme işine de son vermek zorunda kaldım. Aç bir insanım bilen bilir, annemin sapancadan getirdiği eriklerin üzerine bi iki tane(: p) fındık yiyince tepkime mi yaptı artık ne tat alamıyorum onu geçtim su içerken bile canım yanıyor,acilen bi doktora görünmem lazım yoksa açlıktan ölebilirim.(bknz :3 günde 52 kilodan 48 kiloya düşmece)

Aklımda hiçbir şey yokken ve uzun süre ara verdikten sonra yazmalıyım bu bloga,şimdi farkettim. Bir sürü şey birikmiş,pofff şimdi böyle dedim diye yazma isteğim kaçıverdi gibi hissettim sanki.

Geçen perşembe coğrafya dersindeyiz, salı günkü felsefe dersine gitmediğimden sınıf arkadaşım testlerimi almış hazır dersin sonuna da gelmişken verdi, o sırada da aramızda konuşma geçti tabi.Hoca bi’ an garipsedi aldı telefonunu eline “durun tarih atıcam” biz bakıyoruz tabi ne iş? der gibi. Meğer kadın 6 aydır ilk kez sesimi duymuş, ona şaşırmış. Bir iki ay önce aynı şeyi tarih hocasıyla da yaşadık ki pek sinir bozucu bi’ durum bu. Yani tembel bi öğrenci değilim, derslerime çalışıyorum kimseye bi zararım da yok daha ne istiyonuz yahu, konuşmak rahatsız eder insanları bazen, burdan anlaşılıyor ki susup sadece dersi dinlemek de rahatsızlık sebebi olabiliyormuş, şaştım kaldım efem..

He bir de geçen cuma dersler bitti artık sadece denemeler var işte, bizim sınıf hocamız olan geometrici veda konuşması gibi bi şey yaptı, hani derler ya içim acıdı bi an diye. Fazla konuşmuşluğum yoktur onla da ama insan değişik oluyor böyle konuşmalar da, 1 senemi paylaştığım insanları belki bir daha hiç görmiycem(bunu ümite söylediğimde bana, “la manyak mısın görme tabi” ile başlayan odunsal bi cümle kurdu sağolsun. Bi de hafiften paniklemiş de olabilirim neyse işte..

Geçenlerde monster inc. i izledim güzel filmmiş, keşke daha önce izleseymişim. Ardından(sözde) korku filmi izledik, tabi ki de hiç korkmadık çok iğrençti be kardeşim. Kan görünce korkulur fikri kiminse baya saçma,yanlış bi fikir çünkü kork-mu-yo-ruz! Onun yerine başka bi şey izleseydik keşke, boşa zaman harcadık ama napalım. Gerçi sosyopat manyak birininin hayatını anlatıyordu korkunçlaştırabilirlerdi ama becerememişler işte.

Hangi okulda sınava gireceğim belli olmuş, yerini bile bilmediğim bi yer ki sanmıyorum yok öyle bi okul dedikleri yerde: )

Son yazdığım yazının devamı gelecek,resimleri de ekliycem sınav sonrası,bunu da iliştireyim bi kenara böylelikle.

Gidip boş sayfa doldurmaya devam edeyim ben, az kaldı zaten. Kitaplar bittikçe hüzünleniyorum yahu.. Öyle işte

Bi de duygusal anlamda çökmüş durumdayım, kendimi iyi hissetmiyorum.İnsanın duygusal,romantik vs. şeyler paylaşacağı birine sahip olması güzel bi’ şey, elinizdekilerin kıymetini bilin be!!

Gittim, döne de bilirim, dönmeye de bilirim ki kesin dönerim ben..

Kalıcı Bağlantı 3 Yorum